Archives

กลอน รักไม่รู้จบ

อันความรักของแม่ไม่แปรผัน

จะกี่วันรักของแม่ไม่จางหาย

จะกี่เดือนรักของแม่ไม่กลับกลาย

จนสิ้นใจไม่มีเคลื่อนเลือนหายไป…..

 

ถึงวันนี้ลูกเติบใหญ่ไม่สิ้นรัก

แม่ก็จักรักเจ้าจนสิ้นขัย

ยิ่งพูนเพิ่มด้วยรักและห่วงใย

ตลอดไปไม่สิ้นสุดหยุดรักเลย…..

 

เห็นหน้าเจ้าสดใสให้เป็นสุข

เห็นเจ้าทุกข์แม่ก็ทุกข์กว่าไหนไหน

ให้ความรักปลอบขวัญกำลังใจ

แม่มีให้ลูกนั้นทุกวันเอย…..

กลอน ห่วงทองคล้องชีวี

แม่เหนื่อยนัก  อยากพัก  บ้างสักนิด

อยากตั้งจิต   ปล่อยว่าง  อย่างท่านว่า

แต่ภาระ       หน้าที่       ยังมีมา

ต้องก้มหน้า   ทำไป       ให้ได้ดี

 

มีลูกเต้า        เป็นห่วง    บ่วงชีวิต

คล้องดวงจิต  ดวงใจ      ไม่อาจหนี

แม่ตั้งใจ        จะทำไป    ทั้งชีวี

ห่วงทองนี้      แม่มิอาจ   สลัดไป

 

แม้กระทั่ง      ลูกเติบใหญ่   ไปทั้งหมด

ไม่อาจปลด    บ่วงชีวี          นี้ไปได้

แม่ยังคง        คล้องห่วงนี้    ด้วยเต็มใจ

ไม่ไปไหน      ยังดูแล          ลูกแม่เอย….

กลอน อยากให้เราสองคนได้พบกัน จะได้มอบความรักนั้นให้แด่เธอ

ไม่เห็นเธอหนึ่งวันแสนคิดถึง
นั่งคะนึงภาพเธอและใฝ่ฝัน
อยากให้เราสองคนได้พบกัน
จะได้มอบความรักนั้นให้แด่เธอ

กลอน ถึงแม้ไม่ได้เจอก็ ยังคิดถึงเธอทุกวัน

คิดถึงหนักหนา
อยากรู้ว่ายังสบายดีไหม
อยู่ทางนี้ทำได้แค่ส่งใจ
กับความห่วงใยที่ให้เธอ
คิดถึงหนักหนา
ให้รู้ว่ายังรักอยู่เสมอ
ถึงแม้ไม่ได้เจอ
แต่ยังคิดถึงเธอทุกวัน

กลอน จากลูกถึงแม่

“ลูกรักแม่” แน่แท้ มิแปรผัน
กี่คืนวัน ผันผ่านไป ใช่เมินเฉย
แม่จ๋า แม่ แม่รู้ไหม ลูกไม่เคย
ลืมแม่เลย แม้น้อยนิด ไม่คิดทำ

เพราะรักที่ แม่มอบให้ นั้นใหญ่ยิ่ง
ไม่เคยทิ้ง ยามลูกคว้าง ย่างถลำ
เปี่ยมเมตตา การุณ คอยหนุนนำ
แม่คือสาย น้ำาเย็นฉ่ำ ฉ่ำใจกาย

พระคุณแม่ แผ่อยู่ใน หัวใจลูก
รักแม่ผูก ลูกแน่นหนา กว่าสิ่งไหน
รักแม่เทียบ เปรียบเสมือน เป็นเงื่อนตาย
ถึงห่างหาย แค่กายห่าง ใช่ห่างใจ

กลอน รักคือ

รักคือ..เธอกับฉัน

รักคือ…ความผูกพัน ห่วงหา

รักคือ…รอยยิ้ม คราบน้ำตา

รักคือ…ปรารถนาหวังดี

รักคือ…มิตรภาพ

รักคือ…กุหลาบหลากสี

รักคือ…ความรู้สึกดีดี

รักคือ…คำ คำ นี้ รักเธอ